تبلیغات
« انتخابات تجلی حماسه سیاسی » - سیستم های انتخابات (3)
« انتخابات تجلی حماسه سیاسی »
به همراه گزیده ای از صحبت های کاندیدهای یازدهمین دوره ریاست جمهوری
Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/ Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/ Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/ Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/ Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/ Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/ Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/
درباره وبلاگ


با عرض سلام به دوستان عزیز. این سایت برای بررسی کردن ویژگی های یک کاندید مناسب از نظر قران و مردم و بزرگان جامعه اسلامی و همچنین نشان دادن اقتدار ملت با شکوه ایران در انتخابات تدوین گردیده که در ادامه بعضی از سخنان این کاندیدها را برای اطلاع شما از رویکرد های آنان قرار میدهیم خاطر نشان میکنم برای دریافت کتاب های الکترونیکی بعضی از این افراد به قسمت دانلودها مراجعه فرمایید ممنون. به امید آینده ای
شکوهمند برای کشور عزیزمان ایران که در سایه ولایت فقیه استوارتر از همیشه گردد. التماس دعا خدانگهدار

مدیر وبلاگ : احمد بریمی پور
نویسندگان
نظرسنجی
به نظر شما مهم ترین مشکلی که باید در کشور حل شود چیست؟






نظام اکثریتی: بهترین نظام انتخاباتی، نظامی است که نتیجه آن تصویر صادق از گرایش ها و تمایلات شهروندان یک کشور باشد. اما اینکه چگونه به این تصور می رسیم. تنها نظام انتخاباتی تعیین کننده آن نیست؛ بلکه شرایط اجتماعی، سیاسی و فرهنگی یک کشور نیز در آن دخیل است.در شماره گذشته راجع به انتخابات مستقیم و غیر مستقیم بحث شد. در این شماره نظام اکثریتی را مورد بحث قرار می دهیم. نظام اکثریتی که در مقابل نظام تناسبی قرار دارد، به دو نوع نظام اکثریتی یک مرحله ای و نظام اکثریتی دو مرحله ای قابل تقسیم است. ممکن است همین تقسیم بندی تحت عنوان نظام اکثریت مطلق و اکثریت ساده و یا اکثریت مطلق و نسبی هم بیان گردد. اما هم این تعبیرات به یک تقسیم بندی اشاره دارد. فایده این تعبیرات گوناگون این است که هریک از مفاهیم جنبه های مختلف موضوع را بازنمایی می کند.

مفهوم نظام اکثریت مطلق و نسبی :  تعبیر مطلق و نسبی از نظام اکثریتی بدین معنی است که اکثریت بودن آراء رقیب انتخاباتی، یکبار با مجموع آراء جمع شده در یک حوزه انتخاباتی بدون ملاحظه آراء اختصاص یافته برای رقابتی دیگر، سنجیده می شود و بار دیگر اکثریت بودن آراء یک رقیب نسبت به آراء رقبای دیگر سنجیده می شود. در نوع اول برنده بودن در تحصیل اکثریت کل آراء یک حوزه تعیین می گردد، یعنی پنجاه درصد بعلاوه یک رأی. مثلاً اگر در یک حوزه چهار هزار برگه رأی جمع آوری شده باشد، برنده انتخابات باید دو هزار و یک رأی داشته باشد تا حایز اکثریت شناخته شود. این مهم نیست که دیگر رقبای انتخاباتی هریک چند رأی دارد. اما معنی اکثریت نسبی این است که نسبت آراء اختصاص یافته رقبای انتخاباتی با یکدیگر سنجیده شود و هرکدام که نسبت به دیگران آرای بیشتر داشته باشد، برنده شناخته شود. در این جا مهم نیست که برنده و یا برندگان چند درصد کل آراء را به خود اختصاص داده است. ممکن است کسی با ده درصد کل آراء برنده اعلام گردد. تعداد آرای برنده انتخابات با تعداد رقبای انتخاباتی رابطه معکوس دارد. یعنی هرچه تعداد رقبای انتخاباتی زیادتر باشد، تعداد آراء برنده انتخابات کمتر می شود. چنانچه ما در شهر کابل دیدیم که کسانی با دو هزار رأی به پارلمان راه یافتند، در حالیکه در برخی ولایات با ده هزار رأی هم، ناکام اعلام گردیدند.

مفهوم نظام اکثریت یک مرحله ای و دو مرحله ای:  این مفهوم یک مفهوم مرادف با اکثریت مطلق و نسبی است؛ اما به جنبه دیگری از نظام اکثریتی اشاره دارد. این تقسیم بندی ناظر به نتایج نظام اکثریتی است. یعنی اینکه انتخابات در یک مرحله انجام می پذیرد و یا اینکه نتایج آن به مرحله دوم می کشد. معمولاً در نظام اکثریت نسبی انتخابات یک مرحله ای است. از صدر لیست به طرف پایین به نسبت آراء، برندگان اعلام می گردد. این مهم نیست که برنده، چه تعداد رأی دارد و این آراء چند درصد کل آراء را تشکیل می دهد. در نظام اکثریت نسبی چون تعداد معین آراء در پیروزی شرط نیست، نتیجه انتخابات در یک مرحله روشن می گردد. به همین جهت، نظام اکثریت نسبی را، نظام اکثریت یک مرحله ای هم می گویند.اما در نظام اکثریت مطلق، چون درصد معینی از آراء (نصف کل آراء بعلاوه یک) در روشن شدن نتیجه، شرط است، لهذا این امکان مطرح می شود که در مرحله اول، هیچ یک از رقبای انتخاباتی، حایز چنین اکثریتی نشود. البته این امکان در صورتی پیش می آید که تعداد رقبای انتخاباتی بیش از دو نفر باشد که در اینصورت، آراء جمع شده بین سه نفر و یا بیشتر تقسیم گردیده و هیچ یک حایز اکثریت مطلق نمی گردد. وقتی نتیجه در دور اول، مشخص نشود، انتخابات به مرحله دوم کشیده می شود. البته در مرحله دوم همیشه دو نفر واجد بالاترین رأی به انتخابات می روند و دیگران از دور خارج می گردند.باید اذعان نمود که این نام گذاری بدین معنی نیست که نظام اکثریت مطلق همیشه به مرحله دوم کشیده شود. چنانچه در انتخابات ریاست جمهوری کشور ما، با وجود تعدد رقبای انتخاباتی، نتیجه انتخابات در همان مرحله اول، رقیب پیروز را معین نمود. اما در عین حال همیشه تصور امکان دو مرحله ای شدن انتخابات، در نظام اکثریت مطلقع وجود دارد و به همین دلیل، این نظام را نظام اکثریت دو مرحله ای هم نامگذاری کرده اند

معیار گزینش نظام های اکثریتی
تقابل نظام اکثریت مطلق و نسبی به این معنی نیست که یک کشور فقط یکی را بر می گزیند و دیگری را رها می کند. معمولاً در کشورها، نظام اکثریت مطلق را برای انتخابات ریاست جمهوری و اکثریت نسبی را برای انتخابات پارلمانی در نظر می گیرند. دلیل این امر آن است که نظام اکثریت مطلق با تک گزینی و نظام اکثریت نسبی با چند کزینی تناسب دارد. ما وقتی در یک حوزه انتخابیه یک نفر را انتخاب می کنیمع هم نظام اکثریت نسبی در آن قابل اجرا است و هم نظام اکثریت مطلق. و چون در نظام اکثریت نسبی، تمثیل آراء ضعیف تر می باشد، اکثریت پنجاه درصد بعلاوه یک، مرجع را دانسته می شود. اما وقتی ما در یک حوزه انتخابیه چند نفر را بر می گزینیم، نظام اکثریت مطلق در یک مرحله نتیجه نمی دهد و یا فرمول اکثریت پنجاه درصد بعلاوه یک، برای چند گزینی امکان تصور ندارد. در این صورت چاره ای جز گزینش نظام اکثریت نسبی را نداریم.از آنجایکه در انتخابات پارلمان معمولاً حوزه های انتخابیه، چند گزینی در نظر گرفته می شود، امکان اکثریت مطلق وجود ندارد. و در صورتی که حوزه ها را تک گزینی تقسیم بندی نمایند، چون تعداد حوزه ها به تعداد اعضای پارلمان، تعدد می پذیرد، بازهم انتخابات دو مرحله ای، با مشکل اجرایی و پولی مواجه می گردد. بعلاوه در کشوری مثل افغانستان که واحدهای اداری بر اساس یک تقسیم بندی متعادل صورت نپذیرفته و بدلیل شکاف های قومی، هر تقسیم بندی جغرافیایی با مشکل احساسات قومی برخورد می کند، حوزه بندی تک گزینی، یک کار بی نهایت مشکل و جنجال برانگیز به نظر می رسد. در شرایط کنونی که ولایات کشور، حوزه انتخابیه در انتخابات پارلمان در نظر گرفته نشده است روش نظام اکثریت مطلق در آن غیر ممکن به نظر می رسد. چون این حوزه بندی، چند گزینی در نظر گرفته شده است.اما نظام اکثریت نسبی در انتخابات ریاست جمهوری، هم ممکن است و هم ساده چون این نظام یک مرحله ای است و در همان مرحله اول نتیجه معلوم می گردد. لیکن این نظام ممکن است، رییس جمهوری را به چوکی برساند که بیست و یا حتی ده درصد آراء را با خود داشته باشد. معلوم است که یک رییس جمهور با بیست درصد آراء، بعلاوه آنکه یک رییس جمهور ضعیف می باشد، حاکمیت یک اقلیت کوچک را بر یک اکثریت عظیم به نتیجه می رساند و این برخلاف روح دموکراسی و حکومت نمایندگی است. بدین جهت که رییس جمهور، رییس دولت-کشور و رییس حکومت می باشد، لازم است که حد اقل پنجاه درصد آرائ بعلاوه یک را با خود داشته باشد تا آنکه معنی حکومت نمایندگی تحقق پیدا نمایند. بدین لحاظ نظام اکثریت مطلق در انتخابات ریاست جمهوری، شکل تعیین را به خود گرفته است.بحث دیگر در نظام اکثریتی این است که این نظام باعث ضایع شدن آراء می گردد. در نظام اکثریت مطلق، پنجاه درصد آراء منهای یک رأی، ضایع می شود و در اکثریت نسبی گاهی بیشتر از این و گاهی هم کمتر از این ضایع می گردد. این بحث در مقایسه نظام اکثریتی و تناسبی مطرح خواهد شد.

معیار گزینش نظام های اکثریتی:
در شماره گذشته راجع به معیار گزینش نظام های اکثریتی به این نیتجه رسیدیم که معمولاً در رژیم های انتخابی، نظام اکثریت مطلق را در انتخاب ریاست جمهوری و نظام اکثریت نسبی را در انتخابات پارلمانی بر می گزینند. گفته شد که نظام اکثریت نسبی، یک نظام ساده و یک مرحله ای است و با حوزه بندی چند گزینه ای، تناسب بیشتر دارد. و نیز کشور های فقیر که از عهده هزینه دو مرحله ای شدن انتخابات بر نمی آیند، بهتر است که نظام اکثریتی ساده را برای انتخابات پارلمانی در نظر بگیرند. از طرف دیگر گزینش هر یک از دو نظام اکثریتی به انواع حق رأی ار تباط می گیرد. در صورتی که حوزه انتخاباتی چند گزینه ای باشد و رأی دهند گان از حق رأی چندنام برخور دار باشند، این امکان وجود دارد که نظام اکثریت مطلق را در این حوزه ها تجربه نماییم؛ اما در صورتی که رأی دهندگان از حق رأی چندنام برخور دار نبوده و صرفاً حق رأی تکنام داشته باشند، امکان نظام اکثریت مطلق در چنین حوزه بندی(چندگزینه ای) منتفی است. قابل یاد آوری است که در حوزه بندی تک گزینه ای هر دو نظام اکثریت مطلق و نسبی، قابل اجرا است. لکن خود اصل چنین حوزه بندی در کشورما، با مشکلات فنی رو برو است که قبلاً در مورد آن تذکر داده شده است.


نظام تناسبی:
نظام تناسبی در مقابل نظام اکثریتی تعریف می گردد. نظام تناسبی اصولاً برای جوامع چند پاره و تمثیل هریک از گرو های اجتماعی در نهاد های انتخابی، وضع شده است. فلسفه نظام تناسبی، فلسفه گروهی است، و تأکید بر حق نمایندگی هر گروه در نظام تناسبی، اتباع کشور بصورت یک شهروند منفرد در نظر گرفته نمی شود، بلکه بصورت عضو یک گروه سیاسی- اجتماعی لحاظ می گردد. از آنجایی که هر یک از گروههای اجتماعی، منافع و علایق خاص خود را دارد، لازم است که در مجمع نمایندگان از همه آن علایق و منافع تمثیل به عمل آیدمهمترین گروههایی که در نظام تناسبی، بر نمایندگی آن ها تأکید می شود، گروهها و احزاب سیاسی است. از دیدگاه نظام تناسبی، گروههای سیاسی در یک کشور فرمولبندی علایق و منافع شهروندان آن کشور می باشد؛ نظام تناسبی که بر حق نمایندگی تمام گروهها تأکید می نماید، در واقع از طریق این گروهها، علایق و منافع شهروندان را تمثیل می نماید نظام تناسبی را بطه مستقیم با نظام حزبی در یک کشور دارد. در نظام تناسبی، گروهها و احزاب سیاسی به تناسب آراء خود، صاحب کرسی های پارلمانی می شوند. در این نظام، شکست قطعی و پیروزی قطعی وجود ندارد. نظام تناسبی راه حل مشکل اتلاف آراء شهروندان در نظام اکثریتی استنظام تناسبی در انتخابات ریاست جمهوری قابل اجرا نیست. چون در ریاست جمهوری، نمایندگی به تناسب آراء، معنی ندارد. در نظام تناسبی، مردم به احزاب و لیست ها رأی می دهند، نه به افراد. در کشور هایی که نظام حزبی تثبیت شده ندارند، سیستم تناسبی، تعدد احزاب را تشویق و به هرج و مرج حزبی می انجامد. نظام تناسبی در عین حالیکه تناسب بین آراء و نمایندگی را مورد تأکید قرار می دهد، توزیع عادلانه چوکی های پارلمانی را در میان گرایش های مختلف سیاسی، کار سازی می نماید. البته نظام تناسبی با وجود وجوه مثبتی که دارد، همانند نظام اکثریتی از معایبی نیز رنج می برد. بحث مزایا و معایب هریک از نظام های انتخاباتی، از مسایل مهم سیستم های انتخاباتی است که در تصمیم گیری یک کشور راجع به گزینش هر یک از نظام ها، نقش قاطع ایفا می نماید. لازم به یاد آوری است که تا کنون نظام انتخاباتیی که از هر گونه عیب و نقص مبرا باشد، تدبیر نشده و اینکه کدام یک از نظام ها برای یک کشور مناسب می باشد، به شرایط آن کشور، بستگی دارد. . البته اینکه در نظام تناسبی، افراد بعنوان عضو یک گروه اجتماعی لحاظ می گردد نه یک فرد شهروند، بدین معنی نیست که به فردیت آنها احترام نشود. مسئله این است که یک نماینده، نماینده مشخصات فردی افراد نیست بلکه نماینده علایق و منافع افراد است. و این علایق در قالب گروه های سیاسی قابل طبقه بندی می باشد. ایدآلترین شکل نمایندگی، همان است که نهاد های نمایندگی ممثل تمام علایق و منافع افراد در طبقه بندی گروههای اجتماعی باشد. حال این گروه بندی اجتماعی به شکل سنتی و اولیه می باشد و یا مدرن و عقلانی، از یک جامعه به جامعه دیگر فرق می کند. . در نظام اکثریتی، چه اکثریت مطلق و چه ساده، بامشکل تلف شدن آراءتاحد پنجا در صد، منهای یک رأی، مواجه هستیم، اما در نظام تناسبی، آراء بی نتیجه وجود ندارد. و اگر وجود داشته باشد، بسیار اندک خواهد بود.


فرمول تخصیص کرسی در نظام تناسبی:
گفته شد که در نظام تناسبی، تناسب بین آراء و تعداد کرسی نمایندگی، یک اصل اساسی است. و به همین جهت آنرا نظام تناسبی می گوید. در این نظام هریک از احزاب به تناسب آرائی که بدست آورده، صاحب کرسی های پارلمانی می شود. اگر یک حزب ده درصد آراء را بدست می آورد در پارلمان نیز ده در صد کرسی ها را صاحب می شود و اگر آراء بیشتر بدست آورد، کرسی های بیشتر را از آن خود می سازد. از لحاظ تئوریکی، صورت مسئله ساده است اما در عمل تخصیص کرسی ها به احزاب مختلف و به تناسب آراء آنها، پیچده تر از نظام اکثریتی است. در نظام اکثریتی با کم و زیاد شدن یک رأی، برنده انتخابات روشن می شود. اما در نظام تناسبی به یک فرمول پیچیده نیاز است تا سرنوشت کرسی ها با رعایت تناسب، روشن گردد. و با توجه به همین فرمول ، نظام تناسبی به نطام تناسبی کامل و نزدیک تقسیم می گردد.


نظام تناسبی کامل:
نظام تناسبی کامل آن است که بعد از تخصیص کرسی ها براساس ضریب انتخاباتی، با قیمانده آراء هر حزب را در سرتاسر کشور محاسبه نموده و کرسی های با قیمانده را به تناسب آن، تقسیم نمایند. صورت مسئله بدین شرح است که در ابتداء تمام آراء ریخته شده در صندوق رأی را در یک حوزه انتخابیه جمع نموده و آن را به تعداد کرسی هایی که یک حوزه دارد، تقسیم می نمایند. عدد خارج قسمت، همان ضریب انتخاباتی است. در مرحله دوم، برای آنکه تعداد کرسی هر حزب معلوم گردد، آراء هر حزب را با ضریب انتخاباتی مقایسه می کنند. اینکه یک حزب چند تا ضریب انتخاباتی را بدست آورده باشد، به همان تعداد، کرسی پارلمان را از آن خود می سازد. اما تعداد آرائی که کمتر از ضریب انتخاباتی باقی می ماند، با تعداد با قیمانده در دیگر حوزه های انتخابیه کشور یکجا جمع شده به نسبت آن، کرسی های باقیمانده اختصاص می یابد. مثلا یک حوزه انتخابیه مثل کابل، بیست نماینده دارد و تعداد پنج لیست و یا حزب بر سر تصاحب این بیست کرسی به رقابت می پردازند. تعداد کل آراءصحیح که در مجموع صندوق های کابل جمع می شود یک میلیون رأی است. این یک میلیون رأی بر تعداد کل کرسی های کابل که 20 کرسی می باشد، تقسیم می گردد. و ازین تقسیم، ضریب انتخاباتی بدست می آید که پنجاه هزار رأی می باشد. و هر حزب به تعداد ضریب انتخاباتی که بدست آورده، صاحب کرسی در پارلمان می شود. نباید فراموش کنیم که در عمل امکان ندارد که آراءهر لیست مطابق با ضریب انتخاباتی باشد. ممکن است یک حزب 40 هزار رأی داشته باشد و یک حزب دیگر 110 هزار رأی داشته باشد. اینجاست که صورت مسئله پیچیده می شود. فرض کنید که صورت مسئله قرار ذیل باشد: حزب الف:254هزار رأی حزب ب: 286 رأی حزب ج: 166 رأی حزب د: 140 رأی حزب ه: 54 رأی مجموع کل (1000000)در مثال فوق، بر اساس ضریب انتخاباتی 50 هزار
حزب الف صاحب 5 کرسی حزب ب صاحب 5 کرسی حزب ج صاحب 3 کرسی حزب د صاحب 2 کرسی حزب ه صاحب 1 کرسی می گردد
در صورت فوق، سرنوشت تعداد شانزده کرسی تعیین و چهار کرسی دیگر با تعداد آراء با قیمانده هر حزب که ضریب انتخاباتی (پنجاه هزار) را تکمیل نمی تواند، بلا تکلیف می ماند. اینکه با آراء با قیمانده و کرسی های بلاتکلیف چه معامله می شود، در شماره آینده مورد بحث قرار می گیرد
.

نظام تناسبی کامل:
در فرمول تخصیص کرسی ها در نظام تناسبی، نظام تناسبی کامل را توضیح می دادیم. و گفته شد که در نظام تناسبی کامل پس از انکه هر لیست حزبی، بر اساس ضریب انتخاباتی، کرسی ها را از آن خود ساختند، تعداد باقیمانده آرای هر لیستی که به حد ضریب انتخاباتی نمی رسد، در تمام حوزه های انتخابیه، جمع شده، کرسی های باقیمانده، به تناسب آن اختصاص پیدا می کند. این فرمول را نظام تناسبی کامل می گویند.چه در نظام تناسبی کامل و چه تناسبی نزدیک، اختصاص کرسی ها در دو مرحله انجام می پذیرد. در مرحله اول بر اساس ضریب انتخاباتی و در مرحله دوم که باقیمانده ها را محاسبه می نمایند، یا بر اساس معیار واحد و یا ضریب ملی عمل می شود. البته معیار واحد و ضریب ملی را در نظام تناسبی کامل می توان در همان مرحله اول هم، بکار برد. و به این طریق نظام تناسبی کامل را یک مرحله ای نمود.


معیار واحد:
معیار واحد آن است که از اول در متن قانون انتخابات قانونگذار در سرتاسر کشور تعداد معینی از آراء را برای یک کرسی نمایندگی، پیش بینی نماید. مثلاً 20 هزار رأی برای یک کرسی. مشکل معیار واحد آن است که تعداد کل نمایندگان پارلمان و همچنین تعداد نمایندگان هر حوزه انتخابیه را به تعداد آراء داده شده و نتیجه بعدی انتخابات، مربوط می سازد. یعنی ما از قبل نمی دانیم که یک حوزه انتخابیه چه تعداد نماینده دارد و یا پارلمان در کل چه تعداد نماینده دارد. اگر تعداد آراء نسبت به دور قبلی انتخابات و یا دوره بعدی انتخابات، کم و زیاد گردد، تعداد نمایندگان هر حوزه و یا خود پارلمان، کم و زیاد می شود. چون با فرض یک کرسی برای 20 هزار رأی، در برابر ازدیاد و یا کاهش هر 20 هزار رأی، تعداد کرسی ها هم تغییر می پذیرد. لهذا کشورهایی که می خواهند تعداد نمایندگان هر حوزه و پارلمان شان ثابت باشد از معیار واحد استفاده نمی نمایند.


ضریب ملی:
فرمول ضریب ملی اینگونه است که تعداد آرای باقیمانده تمام حوزه ها را یکجا جمع نموده و بر تعداد کرسی های باقیمانده در سرتاسر کشور تقسیم می نمایند. عدد خارج قسمت، همان ضریب ملی است که بر اساس آن تعداد کرسی های باقیمانده را تقسیم می کنند. به هر صورت، در نظام تناسبی کامل، آرای باقیمانده هر لیست از سرتاسر کشور جمع شده و با ضریب ملی و یا معیار واحد، سنجیده می شود. در این فرمول احزاب کوچک بیشترین چانس را دارند که تعداد نماینده به پارلمان بفرستند. چون این احزاب حتی اگر در هر حوزه انتخابیه، پنج هزار و یا کمتر و بیشتر از پنجهزار رأی داشته باشند، همگی در سطح کشور جمع شده و حد نصاب ضریب ملی و یا معیار واحد را تکمیل می نماید.پس در مجموع نظام تناسبی، چه از نوع تناسبی کامل و چه از نوع تناسبی نزدیک به نفع احزاب کوچک می باشد؛ اما نظام تناسبی کامل بیشتر به نفع احزاب کوچک تمام می شود. البته این بدان معنی نیست که نفع احزاب کوچک مستلزم منافع ملی هم باشد. این یک بحث جدی است که در جای خود، تحت عنوان سیستم های انتخاباتی و احزاب سیاسی، توضیح داده خواهد شد. و در آنجا مستدل خواهد شد که شرایط هر کشور تعیین کننده آن است که از چه نوع سیستم انتخاباتی استفاده نمایند.


نظام تناسبی نزدیک:
در نظام تناسبی نزدیک نسبت آرای باقیمانده و کرسی های بدون نماینده در محدوده حوزه انتخابی سنجیده می شود، نه در سطح کل کشور. در نظام تناسبی نزدیک، اختصاص کرسی ها لزوماً دو مرحله ای خواهد بود. در مرحله اول بر اساس ضریب انتخاباتی، کرسی های نمایندگی، تقسیم می گردد و در مرحله دوم باقیمانده کرسی ها و باقیمانده آرایی که حد نصاب ضریب انتخاباتی را تکمیل نمی تواند، محاسبه خواهد شد. در مرحله دوم معمولاً از دو روش استفاده می شود؛ یکی روش حد اکثر باقیمانده و دیگری روش قویترین میانگین.در روش حد اکثر باقیمانده آرای هر لیست، به ترتیب تعداد آراء، کرسی های باقیمانده اختصاص می یابد. هر لیستی که بیشترین تعداد آراء باقیمانده را داشته باشد، اولین کرسی به آن لیست تعلق می گیرد و اگر کرسی دیگر هم بی نماینده باشد، لیست بعدی که بیشترین آرای باقیمانده را نسبت به دیگران دارد، کرسی را صاحب می گردد. البته هیچ لیستی در مرحله دوم بیشتر از یک کرسی را صاحب نخواهد شد. و همچنین، باقیماندة آرای لیست های موجود، از یک حوزه با حوزه دیگر، جمع نخواهد شد.در روش قویترین میانگین، به هر لیست یک کرسی فرضی اعطا می گردد. این کرسی فرضی با کرسی هایی که هر لیست به نسبت ضریب انتخاباتی، صاحب شده است، جمع می شود و آنگاه تعداد کل آراء هر لیست در یک حوزه انتخابیه بر حاصل جمع کرسی های فرضی و واقعی، تقسیم می گردد. ازین تقسیم، میانگین بدست می آید و قویترین میانگین به ترتیب، کرسی های بی نماینده را از آن خود می سازد. باید تأکید نمایم که تمام این محاسبات در داخل حوزه های انتخابیه انجام می پذیرد، نه در سرتاسر کشور. به همین دلیل، نظام تناسبی نزدیک و یا حوزه ای به نسبت نظام تناسبی کامل، مشوق احزاب کوچک نمی باشد. همچنین در این نظام، مثل نظام اکثریتی تعداد آراء، بی نماینده و یا بی نتیجه می ماند. البته نه به حد نظام اکثریتی.در مثال شماره قبلی که:حزب الف 254 هزار رأی
حزب ب 286 هزار رأی
حزب ج 166 هزار رأی
حزب د 140 هزار رأی
حزب ه 54 هزار رأی
داشتند و به نسبت ضریب انتخاباتی 50 هزار رأی، به ترتیب؛ حزب «الف» 5 کرسی، حزب «ب» 5 کرسی، حزب «ج» 3 کرسی، حزب «د» 2 کرسی و حزب «ه» 1 کرسی را از آن خود ساخته بودند. تعداد چهار کرسی هنوز بی نماینده باقیمانده و تعداد آرای باقیمانده هر لیست را به ترتیب زیر داشتیم:حزب الف 4 هزار رأی
حزب ب 36 هزار رأی
حزب ج 16 هزار رأی
حزب د 40 هزار رأی
حزب ه 4 هزار رأی
بر اساس شیوه حد اکثر باقیمانده، اولاً یک کرسی به حزب «د» داده می شود. و پس از آن یک، کرسی به حزب ب داده می شود. همچنین یک کرسی به حزب ج اعطا می گردد اما در مورد کرسی چهارم که حزب الف و ه، آراء مساوی دارند، باید بر اساس قویترین میانگین عمل شود که بعداً طی همین مثال توضیح داده می شود. البته در عمل ممکن است چنین اتفاق نیفتد که دو حزب، آراء باقیمانده مساوی داشته باشند و اگر چنین شد، باید از روش قویترین میانگین و یا روش دیگر برای یک کرسی باقیمانده استفاده گردد.در روش قویترین میانگین یک یک کرسی فرضی به کرسی های قبلی لیست های فوق، بدین ترتیب اضافه گردیده و میانگین آن بدست می آید.حزب الف 5+1/254000 میانگین 42333
حزب ب 5+1/286000 میانگین 47666
حزب ج 3+1/166000 میانگین 41500
حزب د 2+1/ 140000 میانگین 46666
حزب ه 1+1/ 54000 میانگین 27000طوریکه دیده می شود، قویترین میانگین مربوط حزب «ب» و پس از آن به تریب حزب «د»، حزب «الف» و حزب «ج» می باشد.
آشکار است که نتیجه این روش با روش حد اکثر باقیمانده متفاوت بوده و در این روش حزب الف صاحب کرسی می گردد



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 28 شهریور 1396 01:37 ق.ظ
Nice answer back in return of this matter with real arguments and explaining all on the topic
of that.
سه شنبه 17 مرداد 1396 03:29 ب.ظ
Hi, Neat post. There's an issue together with your website in internet explorer, would check this?
IE nonetheless is the market leader and a large component of
folks will miss your wonderful writing because of
this problem.
یکشنبه 15 مرداد 1396 03:16 ب.ظ
Hi there just wanted to give you a brief heads up and let you know a few
of the pictures aren't loading properly. I'm not sure why but I think its
a linking issue. I've tried it in two different internet browsers and
both show the same outcome.
شنبه 14 مرداد 1396 02:16 ب.ظ
I'm extremely impressed together with your writing skills as smartly
as with the structure in your weblog. Is this a paid theme or did you customize it yourself?
Either way stay up the excellent quality writing, it is uncommon to look a
great blog like this one nowadays..
شنبه 7 مرداد 1396 11:44 ب.ظ
I love what you guys are usually up too. Such
clever work and coverage! Keep up the great works guys I've incorporated you guys to my own blogroll.
پنجشنبه 31 فروردین 1396 02:06 ق.ظ
Thankfulness to my father who informed me about this website,
this web site is truly amazing.
دوشنبه 24 تیر 1392 11:48 ق.ظ
مطالب درج شده در وبلاگ شما بسیار عالی وقابل استفاده برای پژوهشگران است ممنونم.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا"
کلیه حقوق این وبلاگ برای « انتخابات تجلی حماسه سیاسی » محفوظ است